رفتم مگو بیوفا بود مگو بی خداحافظی رفت.

مگیر از کس سراغ من  نیا دیگر به باغ من.

خداحافظ ای مهربان.................

جنت و باغ بهشت ، دیدن روی نکوست

بخت و مرادم به بار، گمشده یارم کنار

نیک و به کام است عمر،یار مرا روبروست

هیچ مگو نزد ما ، از سخن زهد و شیخ

چون که مرا مذهبی است، زهد در آن آب جوست

پند بر عاشق مگوی ، عقل ز عاشق مجوی

کوی محبت ببین ، عقل چه بی آبروست

یار چنین مهربان ، نیست دگر در جهان

سینه ی من بیقرار ، از غم هجران اوست

مست و پریشان شود ، خلوت و کنجی رود

هر که نظر می کند ، بر رخ زیبای دوست

رونق بازار عشق ، روز به روزش فزون

مجلس ما را هنوز ، عشق در آن گفتگوست

از دل هادی شنید ، گوش من این نغمه را

دیده به دیدار دوست ، روز و شبم آرزوست

شوق دیدار تو دارم که تویی دلدارم

کار دنیا همه پوچ است و معما، لیکن

من خریدار تو بودم تو شدی بیزارم

به تحمل همه کاری شود آسان، آخر

چه کنم نیست مرا طاقت هجر از یارم

هر چه کردم که نگویم غم دل را به کسی

عاقبت کرد عیان راز دلم رخسارم

عشق دلدار چو افتاد به جان ، گریانم

خون و اشک است به چشمان و دو چندان زارم

یاد یارم غم عالم همه بر من داده

بی تو خواهم که دل زار به غم بسپارم

امشب از چشم سیاهت نظری می خواهم

که ز جادوی نگاهت همه شب بیدارم

هر چه دارم به فدای خم زلف سیهت

هادیا ، نیست به جز اشک کسی غمخوارم

به تنها بودنم بهتر ، که بینم غیر دلدارم

هزاران ره بپیمودم کنم مقصود را پیدا

شدم گمراه و سرگردان و دل بر درد بسپارم

ربود از دل قرارم را ، به یک لبخند سحر آمیز

از آن روز است دلتنگم ، پریشان حال و بیمارم

ببار از ابر چشمانت ، شراب تلخ و جانسوزی

که می خواهم فنا سازم ، همین احوال هشیارم

جهان عشق است و دل دادن ، دل از دستم ربود عشقت

ز عشق اینک فقط یادی ، بود در سینه ی زارم

ز خاکم مهر می روید ، ز روحم عشق می بارد

سراپا مهر و عشق هستم ، که من یاری وفادارم

تو آن ماهی که تنهایی ، به نزد ما نمی آیی

من آن خار پر از دردم ، کنار گل به گلزارم

ز هادی ناله ای هر شب ، رود در گوش محبوبش

که داند یار بد پیمان ، هنوزش دوست می دارم

از فراق نازنینم ، بیقرارم  ، بیقرار

رفته بود از خاطر من ، یاد باغ و بوستان

اینک ای گل در کنارت ، ماندگارم ، ماندگار

ای سعادتمند عاشق ، غم رها کن زین بهار

چون که سوی شهر شادی ، رهسپارم ، رهسپار

از من ای جان ، جان چه خواهی ، جان من در دست یار

اختیارم دست دلدار است و من بی اختیار

غم ندارم ، غم نخواهم ، شادم از دیدار دوست

در کنار من نشسته ، غمگسارم ، غمگسار

با گدایی شاه گشتم ، وه چه زیبا شد جهان

در دیار عشق یارم ، شهریارم ، شهریار

چون که رفتی از کنارم ، شد جدا از من نشاط

تار و تاریک است بی تو ، روزگارم ، روزگار

با صداقت نام نیکو ، از تو می ماند به جای

هادیا ، نامت نکو شد در تمام این دیار

هر چند گشتی بی وفا ،جانم به قربانت ، ندا

غیر از جفا بر من دگر ، چیزی نکردی همسفر

با این همه جور و جفا ، جانم به قربانت ، ندا

در خلوتم جز یاد تو ، دیگر نمی باشد کسی

پایان ندارد ماجرا ، جانم به قربانت ، ندا

من را گنه غیر از وفا ، دیگر نمی دانم چه بود

باشی جدا از من چرا ؟ جانم به قربانت ، ندا

از جسم من گر جان رود ، مهرت به دل باقی بود

آخر روم بی تو کجا؟ جانم به قربانت ، ندا

گفتم مرو جانم تویی ، گفتی برون کن جان ز تن

خواهم بمیرم زین بلا ، جانم به قربانت ، ندا

درمان دردم وصل تو ، حسرت به دلم باشم بیا

تنها تو با من آشنا ، جانم به قربانت ، ندا

جانم بدی جانان شدی ، دینم بدی ایمان شدی

آتش به جانم شد به پا ، جانم به قربانت ، ندا

هادی شده مجنون تو ، با او بمان لیلای خوب

بر عشق تو شد مبتلا ، جانم به قربانت ، ندا

مجنون و فرهادت منم ، لیلا و شیرینم تویی

این عشق هم گردد فنا ، جانم به قربانت ، ندا

تنهای تنهایان منم ، رسوای شیدایان منم

معشوق و یار اکنون تویی،سارا مرو با من بمان

از جان خریدارت شدم، مشتاق دیدارت شدم

در خلوت مستانه ام ، پیشم بیا ای مهربان

زیبا و بی همتا تویی ، اندر جهان یکتا تویی

دیوانه از عشقت منم ، نامت دمادم در بیان

مهرت نخواهد شد برون ، با جور و در د از سینه ام

جور و وفا بر من یکی ، چون عشق باشد در میان

آبی چو دریا چشم تو ، من غرق دریای تو ام

سروی بلندی در جهان، از وصف رویت ناتوان

خورشید را کردی خجل ، از بس که زیبا گشته ای

زیبا تر از سارا که نیست ، دیگر گلی در بوستان

هادی کجا سارا کجا ، من بی خبر باشم ز او

اما محبت بین ما ، باشد همی تا بیکران

ایشاالله که همتون خوب و خوش و سلامت باشین

امروز 15 خرداد تولدمه

امروز 24 ساله شدم

پس این دوستای گلم کجان که تولدم رو بهم تبریک بگن.

راستی این عمر چه تند تند میره تا چشم به هم میزنی یه سال می گذره.

همتون رو دوست دارم دوستای خوبم به خصوص عزیز دلم ....جون

پیش نادان سخن از علم نگوید دانا
نزد عاشق سخن عشق ندارد معنا
هر که را نام نکو جای بماند زنده ست
چون پس از مرگ بگویند ز نامش هر جا
هر که دارد همه عمرش سر سودای یکی
به حقیقت که ندارد به جهان او همتا
صحبت عشق خریدار فراوان دارد
هیچ بازار نباشد که چنین پر غوغا
تا ابد ترک سفر می کند از باغ و بهار
هر که بیند که به بستان چو تو سروی رعنا
سر پیمان تو ماندم نشکستم عهدم
که نبندم به کسی غیر تو دل در دنیا
هرگز اندیشه نکردم که جدا از تو شوم
به کدامین گنه آخر شده ام من تنها
هادی این دوست به جز جور و جفا بر تو چه کرد
که روی باز به سویش تو چنین بی پروا 

دولت عشق پایدار ،صحبت عشق ماندگار
هر که نهاد پا به عشق ،عقل نیایدش به کار
ساز مرا نیاز نیست،داغ مرا گداز نیست
عشق ترا نماز نیست،تا برسی به کردگار
غصه برای خوردن است،اشک برای مردن است
ماتم دل برای دوست،گریه ی من ز هجر یار
با تو حکایتی ز عشق، بی تو شکایتی ز عشق
تا که روایتی ز عشق ،از تو کنم هزار بار
عشق مرا شکسته کرد ،غم به دلم نشسته کرد
نیست مرا دگر شکیب،خسته شدم ز انتظار
بخت سیاه من بخواب،روز و شبم که نیست حساب
وصل شده چو یک سراب،سینه ی من چو لاله زار
زاهد و عابدان شهر،روی ترا چو دیده اند
زهد رها بکرده اند،عشق به زهد شد سوار
هادی شهر ما مگوی،غیر سخن ز عشق یار
صحبت عشق ماندگار ،دولت عشق پایدار

 رفیق خوب و یار مهربانی               به وقت غم بیرزد بر جهانی                                                    اگر روزی به تنهایی بمانی                   تو آن دم قدر یار خوب دانی                                                                                                                                                                          خیلی وقت بود چیزی آپ نکرده بودم چون نه وقتشو داشتم نه حالشو. خوب این دو بیتی رو تقدیم میکنم به هر چی رفیق خوب و با مرامه.ای خدا یا رفیق بهم نده یا اگه میدی خوبشو بده.خیلی مخلصیم آخدا.